برای آفرینش یک نهال عدالت دل هزاران طلحه و زبیر را باید شکست و اینک این ما هستیم و تلاش سایبریمان در آفرینش نهال عدالت ...


Admin Logo
themebox Logo



بسم‏اللَّه‏ الرّحمن‏الرّحیم‏
برادران و خواهران عزیز؛ خیلى خوش آمدید. حرفهاى گفتنى زیاد است؛ اما مطلبى كه از نظر من مهمتر از همه است و ذهن مرا مشغول كرده، حمله به خوابگاه جوانان و دانشجویان است. این حادثه تلخ، قلب مرا جریحه‏دار كرد؛ حادثه غیرقابل قبولى در جمهورى اسلامى بود. حمله به منزل و مأوا و مسكنِ جمعى - بخصوص در شب یا در هنگام نماز جماعت - به هیچ وجه در نظام اسلامى قابل قبول نیست. جوانان این كشور - چه دانشجویان و چه غیر دانشجویان - فرزندان من هستند و هرگونه چیزى كه براى این مجموعه‏ها مایه اضطراب و ناراحتى و اشتباه در فهم باشد، براى من بسیار سخت و سنگین است. هركسى بوده، فرق نمى‏كند؛ چه در لباس نیروى انتظامى، چه در غیر آن. مسلماً بإ؛ ّف كسانى‏كه در نظام جمهورى اسلامى تخلّف مى‏كنند، باید برخورد شود؛ اما با كسى كه تخلّفى نكرده است؛ كسى‏كه در خانه خود در حال استراحت است، آن هم در محیط جوان دانشجویى، كار بسیار خطا و ناروایى است اگر برخورد شود.
این كه صد نفر یا دویست نفر از كوى دانشگاه خارج شدند و حرفهایى زدند و شعارهایى دادند، بهانه و مجوّزى نمى‏شود براى این‏كه كسانى، در هر لباس و با هر نامى، وارد آن محیط شوند و كارهاى ناروایى انجام دهند؛ بخصوص وقتى كه نام مقدّس نیروى انتظامى در میان مى‏آید، عملى كه موجب شود نیروى انتظامى بدنام گردد، قضیه را سخت‏تر مى‏كند. شما مى‏دانید كه امروز نیروى انتظامى در اطراف كشور، در جاده‏ها، در مرزها، در برخورد با اشرار، چه جانفشانیهایى مى‏كند و چه زحماتى مى‏كشد. چقدر از اینها براى حفظ امنیت ما، جان خود را از دست مى‏دهند. با این حال، به‏وسیله چند نفر عملى انجام شود كه چهره این خدمتگزاران در نظر بعضى تیره گردد؛ آیا این انصاف است؟! یا آن طورى كه نقل كرده‏اند، بعضى با آوردن نام مقدّس «یا حسین» و «یا زهرا» وارد اتاق دانشجوى بسیجى یا دانشجوى جانباز شوند و او را از خواب بپرانند، یا آن‏طور حوادثى را به‏وجود آورند؛ آیا این درست است؟! اینها قلب را مى‏فشارد. این همه جوان مؤمن، عاشقان امام حسین، عاشقان فاطمه زهرا، در همه جاى كشور، در خدمت اسلام، در خدمت كشور، در طول دوران دفاع مقدّس، در هر خطرى كه این كشور را تهدید كند، سینه سپر مى‏كنند و وارد مى‏شوند؛ اما بعد كسانى با استفاده از این نامها حوادثى را به‏وجود آورند. براى من، حادثه خیلى تلخى بود. البته من تأكید كردم كه اطراف این حادثه تحقیق شود و بروند حادثه را درست بسنجند. قرار شد رئیس جمهور محترم و مسؤولان، هیأت تحقیقى را تعیین كنند؛ من هم ممكن است خودم كسى را در این هیأت بگذارم.
من چند حرف دارم؛ یك حرف با دانشجویان، یك حرف با عموم ملت ایران، یك حرف، بخصوص با شما جوانان، یك حرف هم با دشمن. حرف من به دانشجویان این است كه مراقب دشمن باشید؛ دشمن را خوب بشناسید؛ مبادا از شناسایى دشمن غفلت كنید. غریبه‏هایى را كه در لباس خودى خودشان را در همه جا داخل مى‏كنند بشناسید؛ دستهاى پنهان را ببینید. هیچ كس به‏خاطر غفلت ستایش نمى‏شود. هیچ‏كس به‏خاطر چشمها را بر هم گذاشتن، مدح نمى‏شود. اگر بر آدم غافل ضربه‏اى وارد شد، اوّل كسى كه مسؤول و مذموم است، خود اوست؛ مراقب باشید. دانشجو، قشر فاخر و با ارزشى است. دشمن، دانشجو را هدف گرفته است. چند سال است سعى مى‏كنند بلكه بتوانند دانشجویان را در مقابل نظام قرار دهند؛ اما موفّق نشدند؛ بعد از این هم موفّق نخواهند شد. اگر یك عدّه نفوذى خواستند از فرصتى استفاده كنند و از آب گل‏آلودى ماهى بگیرند - وارد اجتماع دانشجویان شدند و شعارهایى درست كردند و حرفهایى زدند - خیال نكنند كه ما اشتباه خواهیم كرد؛ نه، ما اشتباه نخواهیم كرد. ما مخاطب و طرفِ خودمان را مى‏شناسیم. دانشجو، فرزند ماست؛ متعلّق به ماست؛ متعلّق به این كشور است. دشمن است كه مى‏خواهد با نام دانشجو یا با نام نفوذ در میان دانشجویان، فساد و تباهى كند؛ خود دانشجویان بایستى هوشیارانه متوجّه باشند.
در یك چنین موقعیّت و فصل حسّاسى مثل این فصل سال - فصل امتحانات دانشجویى، فصل كنكور؛ كه همه خانواده‏هایى كه جوانى دارند، این فصل كه مى‏شود، همه همّت خودشان را مى‏گذارند كه جوانشان حواسش جمع باشد و بتواند در امتحان یا در كنكور موفّق شود - آن كدام دستى است، آن كدام دشمن آینده این مملكت و دانشگاه این مملكت است كه این طور جوانان را به یك سمت انحرافى مى‏كشاند، سرگرمى درست مى‏كند و تشویق مى‏نماید به این كه سراغ درس و سراغ امتحان نروید؛ اجتماع كنید؟! اوّل كسى كه این جا باید هوشیارانه چشم خود را باز كند و تصمیم بگیرد، خودِ دانشجوست.
به ملت ایران هم عرض مى‏كنم: اى ملت بزرگ و شجاع كه بیست سال است دشمنى را كه انقلاب از این كشور بیرون راند، با قدرت پشت در نگه داشتید و نگذاشتید كه این دشمن از هیچ منفذى وارد شود؛ بهوش باشید. این معناى حرفهاى مكرّرى است كه من در این چند سال به ملت ایران و به مسؤولان عرض كرده‏ام كه دشمن درصدد نفوذ است. هر پنجره‏اى پیدا كند، وارد خواهد شد؛ هوشیاریتان را بیشتر كنید. دشمن، امنیت ملى ما را هدف گرفته است. امنیت ملى براى یك ملت، از همه چیز واجبتر است. اگر امنیت ملى نباشد هیچ دولتى نمى‏تواند كار كند؛ براى سازندگى، هیچ سنگى روى سنگ گذاشته نخواهد شد. وقتى كه هرج و مرج و ناامنى باشد، هیچ مشكلى از مشكلات مملكت حل نخواهد شد؛ نه اقتصاد مردم، نه فرهنگ مردم، نه مسائل اجتماعى مردم، نه مسائل سیاسى مردم. وقتى امنیت نبود، همه اینها از بین خواهد رفت. دشمن این را هدف گرفته است. این را ملت ایران در همه جاى كشور باید بفهمد؛ كه البته مى‏فهمد و مى‏داند. بحمداللَّه ملت هوشیار است.
یك حرف هم به شما جوانان عرض مى‏كنم. جوانان عزیز! شما امیدهاى انقلاب و اسلامید. رفتار شما مى‏تواند این مملكت را در جهت شكوفایى، با سرعت به پیش ببرد. وقتى جوان مملكت هوشیارانه، با تدبیر، با حلم و با توجه به موقعیّتها، حرف بزند و تصمیم بگیرد و عمل كند، كشور گلستان خواهد شد. وقتى هیجانات كور، پا وسط بگذارند، دشمن فوراً استفاده خواهد كرد. بارها گفته‏ام، باز هم تكرار مى‏كنم؛ من معتقدم كه جوان مملكت بایستى در همه میدانها حضور و آمادگى داشته باشد؛ منتها با انضباط. این‏گونه حركاتى كه ملاحظه شد كسانى به دانشگاه حمله كنند، ناشى از بى‏انضباطى است؛ با هر نامى انجام گیرد، غلط و محكوم است. اگر با نام دفاع از دین هم انجام گیرد، غلط است؛ اگر با نام دفاع از ولایت هم انجام گیرد، غلط است. مگر من بارها نگفته‏ام در اجتماعات كسانى كه مخالفند، هیچ كس نباید رفتار خشونت‏آمیز داشته باشد؛ چون این، دشمن را خوشحال مى‏كند. بارها ما این حرف را گفتیم، چرا گوش نكردند؟! چرا گوش نمى‏كنند؟! حتّى اگر یك حرفى كه خون شما را به جوش مى‏آورد به زبان آورند - مثلاً فرض كنید اهانت به رهبرى كردند - باز هم باید صبر و سكوت كنید. اگر عكس مرا هم آتش زدند و یا پاره كردند، باید سكوت كنید. نیرویتان را براى آن روزى كه كشور به آن نیازمند است، براى آن روزى كه نیروى جوان و مؤمن و حزب‏الّلهى باید در مقابله با دشمن بایستد، حفظ كنید، والاّ حالا فرض كنیم یك جوان، یا یك دانشجوى فریب‏خورده‏اى هم حرفى زد و كارى كرد؛ چه اشكالى دارد؟ من از او صرف‏نظر مى‏كنم.
و اما یك مطلب به دشمن مى‏گویم؛ هر كه هست و هرجا هست. دشمنان اصلى ما در سازمانهاى جاسوسى، طرّاحان این قضایا هستند. این پولى كه مجلس امریكا تصویب كرد كه باید براى مبارزه با نظام ایران صرف شود، این پول و چندین برابر این پولها كجا مصرف شد؟! معلوم است؛ براى همین‏طور طرّاحیهایى مصرف مى‏شود؛ شكّى نیست. این دشمنان بدانند كه خواب برگشتن امریكا به این مملكت، یك خواب پریشان و غیرقابل تعبیر است. این عناصر داخلىِ حقیر، این عناصر سیاسىِ مطرود و منفور، كه ملت اینها را مثل دندان فاسدى بیرون آورد و به یك طرف پرتاب كرد، هجده، نوزده سال است كه كمین گرفته‏اند تا از ملت و از امام و از نام امام و از راه امام انتقام بكشند. اینها هم بدانند كه اشتباه كردند؛ در همین قضیه هم اشتباه كردند، خودشان را لو دادند و چهره خودشان را مشخص كردند. درست است كه به دستگاه اطّلاعاتى ما آن ضربه ناجوانمردانه را وارد كردند؛ به دستگاه انتظامى ما هم در این‏جا این ضربه را وارد كردند، اما عناصر خدمتگزار و سربازان مخلص و بدون نام و نشان جمهورى اسلامى، اطّلاعات را كسب مى‏كنند و مى‏فهمند كه چه كسى در كجاست و چه‏كار مى‏كند. نمى‏توانند این ملت را با این روشها از صحنه مبارزه در راه استقلالشان، در راه اسلام عزیزشان و در راه مبارزه با دشمنانشان عقب برانند.
یك نكته هم به این خطّ و خطوط سیاسى عرض كنیم. آقایانى كه سردمداران خطوط سیاسى و گرایشهاى سیاسى هستید، حالا برسید به این حرفى كه ما مى‏گوییم شما خودیها وقتى سر قضایاى بیهوده این‏طور با هم درگیر مى‏شوید، دشمن سوءاستفاده مى‏كند؛ بفرمایید، این یك نمونه؛ دیدید دشمن چطور استفاده كرد؟! دیدید دشمن چگونه نیش خود را زد؟! این مسائل را كنار بگذارید. البته ما اصرار نداریم كه همه یك طور فكر كنند؛ اما براى كار سیاسى و درگیرى سیاسى، حدّى قائل شوید و خطّ قرمزى بگذارید. بى‏حساب و كتاب با هم مبارزه نكنید كه آن‏قدر مشغول شوید كه به دشمن اجازه دهید این‏طور بیاید و داخلِ این میدانها بشود. سرِ این قضیه قانون مطبوعات و سرِ قضایاى گوناگون دیگر، چه جنجال و چه دعوایى به راه افتاد! همه‏اش مسائل خطّ و خطوط! براى چه؟ براى این كه قانونى در مجلس تصویب مى‏شود! من به یك جریان سیاسى خاص اشاره نمى‏كنم؛ خطاب من به همه است. براى من، آن خطّ و این خط و هر خطّ سیاسى و سلیقه سیاسى دیگر، تفاوت نمى‏كند. براى من، مناط و ملاك، راه خدا و راه امام و راه اسلام و حفظ كشور و رعایت مصالح مردم و حفظ آینده كشور مطرح است. براى من فرقى نمى‏كند كه فلان كس متعلق به خطّ «الف» است، فلان كس متعلّق به خط «ب» است. من به همه عرض مى‏كنم؛ شما هم هشیار باشید.
آخرین جمله را هم به امام و مقتداى خودمان ولىّ‏عصر ارواحنافداه عرض كنیم: اى سیّد و مولاى ما! پیش خداى متعال گواهى بده كه ما در راه خدا تا آخرین نفس ایستاده‏ایم. بزرگترین آرزو و افتخار بنده این است كه در این راهِ پُرافتخار و پُرفیض و پُربهجت، جان خودم را تقدیم كنم. ان‏شاءاللَّه خداوند متعال شما را موفّق و مؤیّد بدارد.
والسّلام علیكم و رحمةاللَّه و بركاته‏



شبکه اجتماعی فارسی کلوب | Buy Website Traffic | Buy Targeted Website Traffic